4 Nisan 2026
Uzayan hafta sonu
Normal bir hafta sonu diye buluştuk; sonra dönüş planını ikimiz de usulca yok sayıp yaklaşık altı güne uzattık. Plan departmanımız yine kapalıydı.
01 4 Nisan 2026
Başlangıçta her şey fazlasıyla normaldi
Birkaç gün sonra senden ayrılacağımı, yine yurtlara dönüp senin okey çıkışlarını beklicemi sanıyordum ama planlarda ufak bir değişikliğe gittik. Günler uzadıkça dönüş planı küçüldü, yanında kalma isteğim büyüdü.
Sözde normal bir hafta sonu
Dönüş tarihi gittikçe uzaklaştı
Yanında kaldığım günler uzadıkça seni yalnızca buluşma hâlinle değil, günlük hâlinle de tanımaya başladım. Aynı odada küçük bir düzen kurduk; dağınıklık ve çöp payını tartışmaya açmıyorum ama yine de seninle geçirdiğim en eğlenceli zamanlardan biriydi.
Bir hafta sonu diye başladığım şey, yaklaşık altı günlük ayrı bir maceraya dönüştü.Ek arşiv Mart 2026
Bunlar Nisan’dan değil, önceki otel günlerimizden
4 Nisan’ın başlangıcından görüntümüz yok. Bu yüzden Mart’taki otel fotoğraflarımızı buraya koydum. Kronoloji polisi sakin olsun; görüntüler eski, his aynı.
Bu yedi fotoğrafın tamamı Mart 2026 tarihindeki otel günlerimizden
Bu fotoğraflar Nisan’dan değildi
Ama seni birkaç gün görmenin bana neden hiç yetmediğini gayet iyi anlatıyordu02 7 Nisan 2026
Aşırı ani bir kararla yurttan çıktığım gün
Bir hafta sonu diye başlayan buluşma sınırları çoktan aşmıştı. Yurttan çıktım; yanımızda valizler, önümüzde ise ikimizin de nasıl geçeceğini bilmediği birkaç gün vardı.
O günün kısa özeti
Yurt kapısı kapandı; belirsiz günler başladı
- Yurttan ayrıldım
- Valizlerin ortasında kaldık
- Dönüş planını tamamen kaybettik
Sana birkaç günlüğüne gelmiştim
Sonra nereye gideceğimizi bilmeden ilerlemeye başladık03 8 Nisan 2026
Bir kafede, iki bardak çayın yanında
O günden elimde yalnızca kafede çay içerken çektiğim iki fotoğrafın var. Büyük olay yok; sadece çay, sen ve kısa süreliğine düzgün çalışan hayatımız.
O günden sana kalan iki kare
İki fotoğraf, iki çay ve karşımda sen Seni hatırlamak için zaten büyük olaya gerek yoktu
O günden sana gösterebildiğim fotoğraflar yalnızca bunlar
Ve ikisinde de bakmak istediğim kişi yine sendin04 9 Nisan 2026
Fotoğrafı olmayan, unutamadığım gece
O geceden tek görüntümüz yok. Çünkü ikimiz de kamera açmak yerine şehir şehir sürüklenmeyi ve valiz sürüklemeyi seçtik. Yine de nerelere gittiğimizi ve sabaha kadar nasıl dolaştığımızı unutmadım ki umarım sende unutmamışsındır.
8 Nisan’dan 9 Nisan’a
Gidecek yer ararken uzayan gece O geceyi çekmek yerine valizlerle cebelleşmeyi tercih ettik; sadece yorulduk, dolaştık ve yaşadık.-
01İlk durak İnternet Kafe
Sabahlamayı düşündüğümüz internet kafe 12 de kapanınca biraz göt gibi kaldık. Yaptığımız nadir planlardan biri daha ilk dakikada çöktü.
-
02Gece molası Hayvanlı Park
Yine ümidimizi kaybettimiz anda aniden gelen havadan parayla (bursumla) ani bir kola çekirdek planı kurduk; sen vardın, çekirdek vardı, şimdilik yeter dedik.
-
03Yol üzerinde Shell
Gece ilerleyince Shell’e geçtik. Biraz oturup “şimdi nereye?” sorusunu yine cevapsız bıraktık.
-
04Sabaha yaklaşırken Opet
Sonra Shell'den sıkılıp Opet’e geçtik. Sen de ben de gecenin ne zaman biteceğini bilmiyorduk; şehir turu yakıt sponsoruna dönmüştü.
-
05Beklenmedik yardım Gökhan abi ve Bir Aile Evi
Gökhan abiyle karşılaşınca gece sonunda absürd ama çok azıcık mantıklı bir yere bağlandı. İlk başta aşırı güvensiz gelen ama sonradan iyiki gitmişiz dediğimiz bir yer oldu. Zaten seninle ne zaman macerasız bir gecemiz geçti ki?
O geceden sana gösterecek tek kare kalmadı
Ama bazı geceler fotoğrafla değil, “iyiki de yaşamışız” dediğimiz anılarla kalıyor05 10 Nisan 2026
Son fotoğraflar, sonra otogar
O günden otelde çekildiğimiz altı fotoğraf ve Lütfüş teyzelerin evinden çıkıp otogara giderken valizlerle çektiğim tek kare kaldı.
Otelde kalan son kareler
Senden ayrılmadan önce yan yana hâlimizi biraz daha sakladım
Senden ayrılacağım saate doğru
Altı günün dönüş vakti geldi
Yanımızda valizler, arkamızda seninle geçirdiğim yoğun günler vardı. Otogara giderken çektiğim bu kare, senden ayrılmadan önceki son görüntülerden biri oldu.
Günlerimiz bitiyordu. Ben vedaya hazır değildim; senin de çok hazır göründüğün söylenemezdi.Aynı şehirde geçen altı gün bitti
Sonra seni başka otobüse, kendimi başka yola bıraktım06 22 Nisan 2026 civarı
İlk büyük ayrılığımız
O güne ait ekran görüntüsü ya da video yok. Sadece telefonun diğer ucunda kurduğun birkaç cümleyi ve bende bıraktığı kırgınlığı hatırlıyorum.
Gelen arama
Beni telefonla uyandırdın
Hesabının açık olduğunu öğrenince ben de inadına kendi hesabımı açtım. Sonra dan bunun bizi bu kadar sarsacağını ikimiz de bilmiyorduk.
Profilimi ve fotoğraflarımı gördükten sonra sana benden ayrılmanı söyledi artık neyimi beğenmediysen çokda güzelim aslında ama neyse...
Annenin hesabımı gördüğünü söyledin ve telefonda benden ayrıldın. Ne hazırlanabildim ne de o anda bunu anlamlandırabildim.
Annem şehir dışındaydı. O gün senin kararınla ve bende bıraktığı büyük hayal kırıklığıyla tek başıma kaldım.
Sonra yeniden arayıp arkadaş kalabileceğimizi ve hâlâ ortak olduğumuzu söyledin. Beni sevgililikten çıkarıp işletme ortaklığına düşürmeye çalışman yaratıcıydı ama hiç işe yaramadı. Zaten ilerleyen saatlerde dayanamadın aradın beni.
O gün sana karşı sadece güvenim kırılmadı ayrıca ben de kırıldım
Sana duyduğum güvenin yeniden aynı olup olmayacağını bilmiyordumBir kere vazgeçtiysen yeniden vazgeçebilirsin diye düşündüm
Bana o günden kalan en büyük korku buydu
07 24 Nisan 2026
Bana geri geldiğin gün
Benden ayrılmanın üzerinden iki gün geçmişti. Sonra kırmızı güller, ayıcık ve özür notuyla karşımda belirdin. Tam kapsamlı özür DLC’siyle geldin yani.
Söylemekte zorlandığın şeyleri önce çiçeklere yükledin.
Bana yaşattığın sert günün ortasında elinde duran küçük, masum bir ayıcıktı. Boyozun suçu yoktu; onu kabul ettim.
Yazdığın not kırgınlığımı silmedi ama şartlarımı sunabilmem için bir aracı oldu.
İki gün sonra
Gittikten iki gün sonra yine karşımdaydın
Seni görünce aynı anda özledim, kızdım, kırıldım ve tekrar gider misin diye korktum. Bir insana bu kadar duyguyu aynı anda yaşatmak da ayrı yetenek.
Geri gelmen yaptığını silmedi; ama seni kapıdan çevirmek de yapabildiğim bir şey değildi.Önce elindekilere baktım, sonra sana “anlat bakalım” dedim.
Mesele iki gün ayrı kalmak değildi; bir gün yeniden benden vazgeçebileceğin korkusu içimde kalmıştı.
Seni affettim ama bu, beni hiç kırmamışsın gibi davranacağım anlamına gelmiyordu.
Seni affetmem, canımı yakmadığını unutmak değildi
Sadece sana duyduğum sevginin kırgınlığımdan hâlâ büyük olduğunu kabul ettim
24 Nisan’da yeniden barıştık
Ve o günden sonra hikâyemiz bambaşka bir düzene girecektiBu sayfanın son notu