Aynı ev · aynı hayat
Artık seninle buluşup birkaç saat sonra ayrılmıyordum. Aynı odada uyanıyor, günün sıradan taraflarını birlikte yaşıyor ve minik bir ev düzeni kuruyorduk. Düzen kısmı tartışmaya açık. Ama en azından seni hapsetmeyi başarmıştım.
01 24 Nisan 2026
O gün yalnızca seninle barışmadım; aynı evin içinde günün devamını da birlikte yaşamaya başladık. Özür paketi, ev paketiyle birlikte geldi.
O günün başlangıcı
İki gün önce telefonda bitirdiğin ilişki, bu kez aynı evin içinde yeniden başladı. Sana hâlâ kızgındım ama seni karşımda görünce bütün duygularım birbirine girdi. Kısacası sistem karışıktı.
Seni affetmek kolay değildi; senden uzak durmak da hiç kolay değildi.O güne ait tek görüntü, bana aldığın çiçeklerdi. Neyse ki en azından yine içimdeki mantıklı kadın ortaya çıkmış.
Beni kırdığın yer hâlâ duruyordu; yine de o gün seni affetmeyi seçtim. Yavru köpek gibi duruyordun karşımda kalbim parçalandı seni öyle görünce. Ama 2 gün önceki kadar değil...
O günden sonra seninle hikâyemiz kısa buluşmalardan günlük hayata geçti.
O gün bana yalnızca çiçek getirmedin
Yeniden “biz” olma ihtimalini de getirdin
Böylece seninle yaşadığım ilk uzun dönem başladı
↓02 24 Nisan — 22 Mayıs 2026
Bu kez seni birkaç saatliğine görmüyordum. Aynı evde uyanıyor, günlük hâlini izliyor ve senin bütün sürümlerine alışıyordum; uykulu Ege dâhil.
Bu dönemin arşivi
Bu günlerden kalan fotoğraf ve videolar Buradaki 12 fotoğraf ve 6 video günlük arşivimiz. Tam ortada 10 Mayıs için ayırdığım özel bölüm var; çünkü bazı günler VIP muamelesini hak ediyor.
assets/video/ilk-uzun-donem-01.mp4
assets/video/ilk-uzun-donem-02.mp4
assets/video/ilk-uzun-donem-03.mp4
Arşivin tam ortası
Özel arşivimiz
assets/video/10-mayis-01.mp4
assets/video/ilk-uzun-donem-04.mp4
assets/video/ilk-uzun-donem-05.mp4
assets/video/ilk-uzun-donem-06.mp4
Birlikte yaşamak yalnızca aynı evde bulunmak değildi
En sıradan hâllerimizi bile sonradan gülerek hatırlayacağımız bir şeye dönüştürmekti
İlk uzun dönemin sonlarına doğru
Uzun günlerin ve aynı ev düzeninin ardından seninle daha hafif, daha eğlenceli tek bir bayram karesi kaldı sonra malum Van'a gittin. Bazen bir fotoğraf bütün yorgunluğu özetliyor.
İlk uzun dönemi yüzümüzü güldüren küçük bir tatil anıyla kapattık03 31 Mayıs — 17 Haziran 2026
Bu döneme ait fotoğraf ya da video yok. O günlerde çok kavga ediyor, birbirimize yetmiyor ve aynı evin içinde bile birbirimizi duymuyorduk. Güzel göstermeye çalışmadım; çünkü güzel değildi.
İkinci uzun dönem
İlk dönemde kurduğumuz düzenin yerini yorgunluk ve iletişimsizlik aldı. Aynı odadaydık ama bazen sana dokunmadan, gerçekten konuşmadan günü bitiriyordum.
Bu dönemi sana olduğundan güzel anlatmayacağım; o günler ikimiz için de gerçekten zordu.Küçük şeyleri büyütüyor, normal bir konuşmayı kısa sürede tartışmaya çeviriyorduk. Bu konuda ekip çalışmamız maalesef çok iyiydi.
Ne sen bana ihtiyacım olan ilgiyi veriyordun ne ben sana; aynı evde aramıza görünmez kilometreler koyuyorduk.
Fiziksel olarak yanımdaydın; duygusal olarak sana ulaşmak bazen kilometre aşmak gibiydi.
Seni sevmediğim için değil; ikimiz de sevgimizi göstermeyi unuttuğumuz için bu dönem zor geçti
Bazı günler aynı ev bile aramızdaki mesafeyi kapatamadı
Ama bütün o karmaşanın içinde
Ama ne olursa olsun yanında uyuduğum anlar, ikimizin sonunda sustuğu tek yerdi ↓Özel arşivimiz Uyku arşivin
Gün içinde ne kadar tartışmış olursak olalım, uyuyunca ikimiz de savunmayı bırakıyorduk. Bazen sıkıntıdan uyuyorduk tamam ama yine de seni uyurken izlemek ayrı bir hobimdi. Arada öldün sanıp korkuyordum ama sonra horlayınca sorun kalmıyordu.
Uyku özel arşivi
Günün bütün gürültüsünden sonra yanında sakinleştiğim anlar (Videoların seslerini açmayı unutma)
assets/video/uyku-01.mp4
assets/video/uyku-02.mp4
assets/video/uyku-03.mp4
Bazen seni en çok, hiçbir şey söylemeden yanımda uyurken sevdim
Çünkü o anlarda ne kavga vardı ne gurur; sadece horlayan ya da horlamadığını iddia eden sen vardın
Arşivin gizli bölümü
Bu kayıt yalnızca buraya kadar sabredenlere gösterilir
Birlikte yaşadığımız dönemin sonu
Aynı yatakta uyumak, aynı odada uyanmak ve seni her hâlinle görmek bana normal gelmişti. Bitince o normalin ne kadar değerli olduğunu anladım.
Meğer en güzel günlerimizin bazıları, bana en sıradan gelenlermiş.
Son sekmeye geçiş
Kalbi bana doğru sürükle